وبلاگ خز شده...دیگه لاین،وایبر،واتس اپ،تانگو،تلگرام و غیره و ذالک خیلی دم دست ترن دیگه...
شمایی که گذرتون به اینجا افتاده معلومه خیلی شاخین و قدیما رو فراموش نکردین
فامیل دور که خدمتتون معرفی کرده بودم...
و حالا آقوی همساده در پیراشکی
رمز:همون قدیمیه که همش همونو میذارم...
طبق معمول تنها فرد مرتبط خانم رستگار بودن و اساتید مدعو هم سرشون به کار خودشون بود.
من گفتم کارآموزی ها بیشتر و به محلی برای گذران وقت تبدیل شده و بیمارستانی مثل امید علاوه بر این که چیزی به آدم اضافه نمی کنه...یه چیزی به نام پویایی و خلاقیت رو هم از آدم کم می کنه!من چقدر نیاز دارم چست یاد بگیرم؟
جواب قانع کننده ای نگرفتم!
گفتم بعد از گرفتن تصویر کارشناس عکسو اصن نگاه نمی کنه و زود میده دست بیمار که بره...جواب اینجوری بود که اولا کارشناس وظیفه ای در قبال آموزش نداره و اینکه تفسیر رو کلیشه باید در واحد درسی ارزیابی تصاویر بگیرید.
گفتم کارشناس های موجود خودشون تو تکنیک های خاص لنگ میزنن و گرنه گرفتن گرافی های روتین که هنر نیست،بعدشم ما این ترم کارآموزی تکنیک دو داریم...جوابی که گرفتم اینجوری بود که شما تکنیک رو باید در واحد درسی تکنیک یاد بگیرید و عدم اطلاعات کافی کارشناسا و نبود کیس های تکنیک دو تقصیر گروه نیست!
در ادامه توصیه شد که شما خودتون دنبال یاد گیری باشید...بعدش جواب دادم که ما کلا 4 روز میریم یه بیمارستان،بیمارستانی مثل قایم که سی و خورده ای کارشناس داره بیش از4 روز طول می کشه که ما بخوایم کارشناسای باسوادو شناسایی کنیم و باهاشون ارتباط برقرار کنیم...
حالا آخر ترم شده...هیچ آموزشی تا الان به من داده نشده و قراره امتحان گرفته بشه...
امتحان ازچی...ازهمون تفسیر کلیشه ای که باس تو اون واحد پاس کنیم، از همون تکنیکی که باید تو اون واحد دیگه پاس میشد...
اگر اینا واحد درسی جداییه پس چرا تو این درس امتحان میگیرن؟اگر تو همین واحد درسیه پس چرا آموزش نمیدن؟
ماهایی که داریم میریم کارآموزی همونایی هستیم که تکنیکو پاس کردیم و تفسیرم پاس خواهیم کرد...خوندن یا نخوندن برای امتحان کتبی کارآموزی فرقی به حال ما می کنه؟
چیزی که اون موقع مثلا یاد گرفتیم و الان فراموش کردیم،مجددا بخونیم...نهایتا تا دو ماه دیگه یادمون میمونه...بعدش چی؟
بعدش هیچی...دوباره کار روتین و پراتیکی...میدونین چرا چون یادگیری ما خلاصه میشه در شب امتحان... 20 جلسه حدودا سه ساعته وقت تلف کنیم که شب امتحان حفظ کنیم...
بعدش میگن چرا دانشجویا و نیروی طرحی اینقدر بی سوادن؟
فراموش کردن مطالبی که آدم در کاربالینی یاد می گیره تقریبا محاله...
احتمالا ترم آینده هم مربیان کارآموزی تقلیل خواهند شد...
و ما نیز بی سواد تر از آنچیزی که می پنداریم فارغ التحصیل خواهیم شد!
تولد...تولد
تولدت مبارک
مبارک...مبارک
مبارکت تولد
مهم نیست چه جوری بود، مهم اینه که تموم شد!
لطفا دوستان اعلام نظر بفرمایید،طی یک حرکت جمعی به نتیجه خواهیم رسید.
ولی مثکه در طی مذاکرات چند دقیقه ای امروز به نتیجه رسیدن که بشینیم و مثل آهو نگاه کنیم و انتخابمونو واحد کنیم!
نظر شما چیه؟
آخر ترم شده و صفت درس خونی بسیار لازم...
یادتونه آقای گرمارودی گفتش که وقتی می خواین یه صفت تو خودتون ایجاد کنین بایستی چهل روز اون کارو بصورت یه کم اغراق آمیز انجام بدین و بعد از انجام دادنش به خودتون جایزه بدین!
به حول و قوه الهی دیروز قسمت شد و نشستم و شروع کردم به خوندن آناتومی که بعد دو ساعت با احساس کلاپسیت حاد عضلات گلوتئوس مواجه شدم.علی ای حال ناچارا از جا بلند شدم رفتم سر یخچال،پس از برانداز کردن کامل یخچال و یافت نشدن چیز خاصی به سمت تقویم رفتم،تقویم را برداشتم و در طی یک نگاه اجمالی فهمیدم که کمتر از دو هفته زمان باقیست،یاد سخن یکی از پیشکسوتان راه تحصیل افتادم که میفرمود: امتحانات از آنچیزی که در تقویم مشاهده می کنید به شما نزدیک تر است.
کاملا واضح است که چهل روز وقت ندارم،با خودم گفتم حداقل برای اینکه دروس حفظی برایم جذاب تر بنماید پس از مطالعه به خود یه پاداشی بدهم بلکه فرجی شود!
اینگونه شد که تصمیم گرفتم ب ازای هر یک ساعت مطالعه، یک روز به خودم استراحت بدهم تا نه سیخ بسوزد ونه کباب!
برنامه قند پهلو
یک مسابقه ی بین چهار نفر از طنازان معاصر هستش و داوران مسابقه آقایان شکیبا و فیض هستن که واقعا در حیطه طنز نویسی حرفی برای گفتن دارن(خودم به شخصه کارای آقای فیض رو خیلی دوس دارم و کتابی دارن تحت عنوان فیض بوک که اشعار طنز ایشون به چاپ رسید)
شرکت کننده ها باید در لحظه ،مرتبط با موضوع شعر طنزی بنویسن!
ساعت 9 شب شبکه آموزش(همو شبکه هفت خودمون)برنامه ی قند پهلو
حسن ذاکر در حالی که دست و پا میزد و و از نشستن روی صندلی امتناع می نمود کماکان برای خانم شکوهمند مکررا دعای خیر می نمود و این بیت را با زمزمه می فرمود
بهرام که گور می گرفتی همه عمر دیدی که چگونه گور بهرام گرفت
ولی من با طناب وی را محکم به صندلی بستم.
بله...اینجوریاست!
هفتمین صندلی داغ
با حضور پرشور "حسن ذاکر"
راستش دیدیم بچه ها به دو دسته تقسیم میشن،یه عده درس می خونن و یه عده درس نمی خونن!عده ای که درس نمی خونن که خیلی را حت و بی دغدغه میان و صندلی رو داغ می کنن و اونایی که درس می خونن هم بالاخره بعد هر یه ساعت و نیم یه استراحتی می کنن دیگه تو همون زمان بیان داغ کنن،تموم شد و رفت!
خودم در طول ترم فهمیدم واقعا سخته!
امروز که حذفیاتو علامت میزدم متوجه شدم واقعا خیلی سخته!
خدا بخیر بگذرونه...
این تصویر پایین رو از تو دانشکده دندون گرفتم...واقعا کارگاه منحصر به فرد و فوق العاده ایه...فک کنم برای نورو و اخلاق از این کارگاها لازم باشه
قابل توجه ترم بالایی های محترم:عمه ندارم و به روح هم اعتقاد ندارم راحت باشین.
سلام کردن یا نکردن،مساله اینست...
چرا میگم مساله این است؟...به این چندتا عکس یه نگاهی بکنین...
یه سری سوالا تو ذهنم هست که داره منو به هم میریزه...
جالب انگیز هایی در اطراف ما...
بیایید ولتاژ الفت را بالا ببریم و میلی آمپر و زمان دوستی را افزایش دهیم...